De naam Thee
 et Chinese karakter voor thee wordt in het Mandarijns uitgesproken als ‘cha’ of ‘tchá’ en in het Kantonees als ‘ch’a’.
De Portugezen handelden met het Kantonees sprekende Macau en dus klinkt het bij hen als ‘cha’. Japan nam het Chinese karakter over. Ook in India, Sri Lanka, Pakistan en Bangladesch is het ‘cha’. In Persië had men het oorspronkelijk ook over ‘cha’, maar later werd dat in het Arabisch ‘chai’, ‘chay’ in het Turks en ‘chai’ in het Russisch. In Tibet spreekt men over ‘ja’.
In het Chinese dialect van Amoy daarentegen spreekt men het uit als ‘tay’ of ‘te’. Daar de Nederlandse koopvaarders eerst contact hadden met de Chinese meisjes in de haven van Amoy in de Chinese provincie Fujian, werd het nieuwe product in Europa onder deze naam bekend.
‘Thee’ in het Nederlands en in het Duits, ‘te’ in het Italiaans, Spaans, Deens, Noors, Zweeds, Hongaars en Maleis. ‘Tea’ in het Engels, ‘thé’ in het Frans, ‘tee’ in het Fins, ‘teja’ in het Lets, ‘ta’ in het Koreaans, ‘tey’ in het Tamil, ‘thay’ in het Singalees en in het Latijn kreeg de plant aanvankelijk de naam ‘Thea’
 terug naar thee | lees meer: mythen en legenden 
|
